به دلیل وجود ارتباط ساختاری بین تمامی متغیرهای کلان اقتصادی، نرخ ارز به عنوان یکی از متغیرهای مهم و موثر در اقتصاد هر کشور از راههای مختلف میتواند بر متغیرهای کلان از جمله تجارت موثر باشد . بعد از شکست نظام برتون وودز ( سال 1973 به بعد) که نرخ های ارز به صورت شناور و یا شناور مدیریت شده در سطح اقتصاد جهانی مطرح گردید. موضوع نوسان نرخ ارز در سطح بین المللی مطرح شد و نرخ ارز در سطح بین المللی مطرح شد و نرخ ارز به عنوان کاراترین ابزار تشویق و گسترس صادرات و تجدید واردات، بیش از سایر متغیرها در معرض تغییر و تحول قرار گرفت. بخش کشاورزی نیز به دلیل وجود ارتباط ساختاری بین تمامی متغیرهای کلان اقتصادی ، از نرخ ارز تاثیر میپذیرد و نواسات نرخ ارز میتواند از راههای مختلف سطح قیمت،تولید و صادرات و واردات آن را متاثر میسازد بنابراین بررسی نوسان نرخ ارز بر تجارت محصولات بخش کشاورزی اعم از صادرات و واردات حایز اهمیت میباشد:

 امروزه با پیشرفت تجارت جهانی غذا و امکان صادرات و واردات اقلام مختلف توجه ویژه ای به روش های گوناگون نگهداری مواد غذایی شده است. در تمامی این روش ها شامل روش سنتی و صنعتی حفظ مواد موثره، جلوگیری از فساد و افزایش مدت نگهداری مواد غذایی هدف اصلی متولیان صنعت غذاست. در شماره های قبلی از سری مقالات ایمنی غذایی با تشریح عوامل خارجی و داخلی موثر بر فساد مواد غذایی به بررسی هریک پرداختیم، در این شماره می کوشیم تا مروری بر روش های مختلف نگهداری که تماما بر اساس کنترل عوامل یاد شده استوار است، داشته باشم:

در شماره های قبلی با بیان اهمیت آلودگی های مختلف مواد غذایی به بیان انواع آن پرداختیم و با تشریح آلودگی فیزیکی، شیمیایی و بیولوژیکی اهمیت ان در سلامت و ایمنی غذا را بررسی کردیم. از دیرباز تا کنون بشر دریافته که برخی عوامل در تشدید فساد مواد غذایی موثرند که امروزه با پیشرفت روزافزون و لزوم افزایش ماندگاری مواد غذایی شناخت و بررسی ابعاد آن اهمیت دوچندان یافته اند. در این قسمت از سری مقالات مربوط به ایمنی غذایی به بررسی عوامل خارجی و داخلی موثر بر فساد مواد غذایی می پردازیم و راهکارهای معمول برای افزایش طول عمر مواد غذایی را بیان می نماییم:

 

دوشنبه, 31 خرداد 1395 12:45

آینده‌ی صنایع و موادغذایی

 غذا، بخشی حیاتی از زندگی بشر است. به گونه‌ای که حتی می‌توان آن را قسمتی از زندگی اجتماعی، فعالیت و زندگی خانوادگی، راهی برای برطرف‌کردن گرسنگی و افزایش ایمنی بدن در مقابل مخاطرات و نیز شیوه‌ای برای تسکین تنش‌های روزمره دانست. بنابراین بدیهی است که غذا ماده‌ای حیاتی است و بدون آن موجودات زنده قادر به زیستن و ادامه حیات نخواهند بود.